Als je niet in Nederland bent geboren, is het vaak lastig om je weg te vinden in alle toeslagen en regelingen. En als er eenmaal achterstanden ontstaan, kunnen die snel hoger worden. Voor Houssaine en Aïscha was hulp vragen bij Stadsring een grote stap. ‘Gelukkig hebben wij die drempel genomen’, zeggen ze. ‘Toen we hulp kregen, ging het snel beter. We konden weer ademen en de stress verdween.’
Houssaine had eerder een bewindvoerder, maar die hulp verliep niet goed. Na een paar jaar stopte de ondersteuning. ‘Ze dacht dat wij het zelf weer konden’, vertelt Houssaine. Maar er stond nog steeds een schuld open. Het advies was om tien jaar lang elke maand € 50,- betalen. Daarna zou de schuld weg zijn. ‘Ons inkomen is laag, dus we konden niet meer betalen. Maar na tien jaar bleek dat er niets was afgelost. Er was juist € 5.000,- bij gekomen. Omdat we zo weinig inkomen hadden, betaalden we te weinig per maand.’ Houssaine neemt de bewindvoerder niets kwalijk. ‘Het was misschien een misverstand, omdat ik de taal niet goed spreek.’
Ze beseften dat er iets moest gebeuren, want zo zouden ze nooit van de schuld afkomen. De toekomst leek somber. Houssaine raakte zijn baan kwijt en kreeg gezondheidsklachten. ‘We bespraken het met het Wijkteam. Zij adviseerden ons om hulp te vragen bij Stadsring en weer onder bewind te gaan. Eerst wilde ik dat niet. Door mijn eerdere ervaring had ik er geen vertrouwen in. Ik wilde niet opnieuw leefgeld krijgen, mijn bankpas inleveren en de controle over mijn geld kwijt zijn. Je wilt je geldzaken privé houden. Je wilt niet hoeven vragen: ‘Het is de verjaardag van mijn vrouw. Mag ik een cadeautje kopen?’
Ik zei tegen mezelf: ik heb geen vertrouwen, maar ik moet deze stap zetten.
Toch was er ook iets positiefs: het Wijkteam vertelde dat een schuldregeling tegenwoordig maar anderhalf jaar duurt in plaats van drie jaar. Na een paar weken besloten Houssaine en Aïscha daarom toch hulp te vragen. ‘Ik zei tegen mezelf: ik heb geen vertrouwen, maar ik moet deze stap zetten. Anders blijft de schuld groeien. Dit kan ik niet meer alleen oplossen.’ Aïscha vult aan: ‘Aan het einde van de maand was het geld meestal op. We betaalden eerst de schuldeisers en daardoor lukte de huur soms niet meer. Dan kwam er weer een nieuwe betalingsregeling bij.’
Houssaine: ‘Bij onze eerste afspraak bij Stadsring ontmoetten we Natascha, onze schuldhulpverlener. Ik voelde me meteen op mijn gemak. Ze legde alles rustig uit en schreef mee op papier. Daardoor begreep ik het beter en kreeg ik vertrouwen. Bij de volgende afspraak adviseerde ze toch om opnieuw voor een bewindvoerder te kiezen. Wij zeiden ‘nee’. Zij zei: ‘Denk er rustig over na. We bespreken het bij de volgende afspraak.’ Uiteindelijk hebben we ‘ja’ gezegd.’
Toen de schuldregeling startte, stopten de brieven van bewindvoerders en voelden we ons rustiger.
Stap voor stap ging het beter. ‘Natascha werkte hard voor ons’, zegt Houssaine. ‘We kregen een goede bewindvoerder, die zich voor ons inzet.’ Aïscha: ‘Er kwamen geen vervelende brieven meer. Vroeger durfden we de post niet eens open te maken. We hadden veel stress en vaak ruzie. Maar toen de bewindvoerder begon en de schuldregeling startte, stopten de brieven van schuldeisers. We voelden ons rustiger. We hadden weinig geld, maar de stress was weg. We kregen elke week leefgeld en mochten ons inschrijven bij de Voedselbank. Het was een moeilijke periode, maar we zagen de toekomst weer voor ons.’
De schulden van Houssaine en Aïscha zijn nu helemaal weg. Aïscha: ‘We zijn heel blij met de hulp van Stadsring.’ Houssaine: ‘Nederland is een prachtig land. Er is altijd hulp als je die nodig hebt. In veel landen is dat niet zo. In Nederland wordt aan mensen gedacht. Hier kan ik ademen.’
Aïscha raadt anderen met geldzorgen aan om ook hulp te zoeken. ‘Wees niet bang, heb vertrouwen. Je gaat door een moeilijke tijd, maar met de hulp van Stadsring komt het goed.’
*Houssaine en Aïscha zijn verzonnen namen. Stadsring beschermt de privacy van zijn cliënten.
